op dezelfde dag dat ik deze film zag, las ik volgend citaat van Ian Buruma, een hoogleraar democratie, mensenrechten en journalistiek aan het New Yorkse Bard College, naar aanleiding van de spanningen tussen China en Tibet: "net zoals de Apachen in Amerika hun manier van leven hebben moeten opgeven, zullen ook de Tibetanen wellicht het onderspit moeten delven tegen de Chinese modernisering." en zo vergaat het ook de Mayabevolking in de streken van Guatemala, Honduras en Mexico: hun eigen identiteit en rijke cultuur wil men ten allen tijde behouden maar tevens wil men profiteren van de goede kanten van de moderne wereld. zich ontpoppen tot een toeristische attractie behoort daar o.a. bij. het Amerikaanse viertal Jeff, Amy, Eric en Stacy hebben zich laten verleiden tot een Mexicaanse uitstap maar meer dan zonnen, baden, simplistische spellen spelen en fuiven zit er niet in. tot ze kennis maken met Matthias, een Duitse toerist die een antiek plannetje heeft van een onontdekte tempel. zijn broer en archeologische vriendin zijn daar naar op uit getrokken maar nog niet terug gekeerd. Matthias wil polshoogte nemen en ons Amerikaans viertal stemt in om mede op ontdekkingstocht te gaan. de tocht door bos en woud en de ultieme ontdekking van de tempel is echter niet het einde van hun avontuur maar net een hels begin van een nachtmerrie. aan de voet van de tempel worden ze gewelddadig onder schot gehouden door een bende lokale inwoners die tot doodslag er alles aan doen om onze toeristen niet te laten terugkeren. in allerijl vluchten ze naar de top van de tempel waar ze de tenten terugvinden van Matthias zijn broer maar van hem of zijn vriendin is geen enkel spoor te vinden. echter men hoort wel zijn gsm afgaan in de tempel maar de zoektocht binnenin de tempel leidt tot een verontrustende ontdekking die buiten de tempel alleen maar angstvalliger wordt. gevangen zonder eten en drinken in de blakende zon bovenop de tempel wacht ons vijftal een gewisse dood en hoe vijandelijk de lokale bevolking aan de voet van de tempel ook moge zijn, het gevaar komt van de tempel zelf. aanvankelijk denk je dat je in een volstrekt ridicuul horrorfilmpje bent terecht gekomen dat de weg zoals Turistas zal opgaan. dat komt vooral door de belabberde acteerprestaties van de jonge garde met de irritante betweter Jonathan Tucker op kop maar eens het horrorverhaal van Scott B. Smith (die 10 jaar geleden toch ook A Simple Plan neerpende) op gang komt, zit je in een helse terrorfilm die zich sfeervol claustrofobisch afspeelt op de vierkante top van een tempel. jawel, bloed vloeit er genoeg voor de goreliefhebbers en de beenamputatiescène is heftig maar af en toe zoemt Carter Smith ook in op de psychologische horror bij de mens die in zijn leven op een gruwelijke dood zit te wachten. The Ruins is een verrassend geslaagde horrorfilm, echter als minpunt met niet echt talentvolle acteurs, die dezelfde status mag opgeplakt krijgen als The Descent.

 

3/5