over Night Watch schreef ik indertijd (seen in BIFFF 2005) "het doet wat denken aan Blade en Underworld met een Russische regietouch maar ik had toch constant het gevoel dat de goede premisse een betere uit- en afwerking gehad kon hebben." in Rusland trok men zich daar niks van aan en Nochnoy Dozor werd een fameuze nationale blockbuster. een jaar later volgde de sequel Day Watch (die niet bij ons uit kwam) en volmaakte hij in 2007 The Irony Of Fate 2. telkens rolde de kassa in het immense Rusland en blinkte zijn talent aan de andere kant van de oceaan om zowaar van Universal Pictures de mogelijkheid te krijgen een budgetrijke Amerikaanse film te maken met een aanlokkelijke sterrencast. gebaseerd op de comic books van Mark Millar volgen we de levensloze Wesley Gibson. hij heeft een saaie cijferachtige bureaujob met een kreng van een verantwoordelijke, zijn inwonende vriendin bedriegt hem in allerlei standjes met zijn werkcollega, hij woont net naast daverende treinrails en meermaals heeft hij last van paniek- en angstaanvallen waarvoor hij niet zonder pillen kan. ons gewone alledaagse leven dus. tot hij in de apotheek recht in de ogen kijkt van de bijzonder verleidelijke Fox. in een spectaculaire achtervolging weet zij Wesley te redden uit de handen van een tophuurmoordenaar. Wesley is het noorden helemaal kwijt en weldra ook het zuiden wanneer Fox hem laat weten dat hij de zoon is van de beste huurmoordenaar binnen The Fraternity, een eeuwenoude geheime selecte groep van huurmoordenaars. zijn vader werd echter vermoord door degene die nu aan achter hem aan zit, een outlaw van The Fraternity. blijkbaar heeft Wesley ook de gave van een assassin en krijgt hij de kans om zijn skills aan te scherpen en zijn vader te eren. Wesley hoort het nog steeds donderen in Keulen en wil terug gaan naar zijn gewone leven, alleen is dat zo nutteloos en grijpt hij de kans om Sloan te ontmoeten, de baas van The Fraternity. Wesley wordt gehard in vecht- en wapentrainingen en al snel krijgt hij briefjes onder de neus van mensen die het hoekje om moeten. maar tegelijkertijd moet hij zelf opletten niet het hoekje om te gaan want die ene huurmoordenaar zit nog steeds achter hem aan of is het andersom? James McAvoy is gezien zijn The Last King Of Scotland, Becoming Jane en Atonement een verrassende keuze als hoofdrol voor een echte killer maar deze Schotse acteur is op korte tijd wel uitgegroeid tot most american wanted. en met zijn what the fuck is going on here smoel doet hij het ook goed in een blockbuster. draaiende kogels, ontspoorde treinen, wonderbaden, regisseur Timur Tekmambetov heeft heel wat nonsens in petto maar wel goed verterende nonsens omdat net McAvoy het met een luchtige flair weet te brengen. hij is zowel een Neo als The Punisher maar wat kan hem het schelen, hij wil gewoon gered worden uit zijn oersaaie leven. en als je hiermee Angelina Jolie een tong kunt binnen doen, waarom dan laten liggen. onlangs van een tweeling bevallen en hier laat ze nog eens zien waarom ze zo'n vruchtbaar type is. uitgebalanceerd laat ze haar lichaam, ogen en lippen de mannenharten sneller kloppen. Morgan Freeman is ook van de partij die zijn draad van Lucky Number Slevin opneemt. Tekmambetov's Night Watch kenmerkte zich door warrige verhaallijnen, wat houterige acteerprestaties afgewisseld met visuele flair maar hij nam het vooral pompeus en serieus op. deze keer dus niet echt een goede premisse, hij houdt het verhaal simpel, knullig soms zelfs onnozel maar bekwaamt zich in de uit- en afwerking wel in visuele hoogstandjes uiterst gekenmerkt door slow motion met Face/Off bullets in overvloed. het is pure actie, misschien zelfs niet origineel maar wel één waar de coolness van afdruipt. de acteurs laten het heft dan ook over aan Tekmambetov en geven hun personage het nodige sarcasme mee waardoor het allemaal nog wat luchtiger wordt. Wanted is an sich een onnozele blockbuster maar dan wel één waaraan je zonder je hersenen te gebruiken fun aan hebt.

 

3/5