Filmfestival Gent - film 17

 

Gus Van Sant slaagde erin om met zijn laatste 3 films telkens een prijs weg te kapen in Cannes. met Elephant de gouden palm, met Last Days de beperkte technical grand prize voor sound design en met deze Paranoid Park de 60th anniversary prize. Paranoid Park zoemt in op de skateboardcultuur. één van hen is Alex maar in tegenstelling tot wat je zou kunnen verwachten bij de premisse van de film is hij geen rare zonderling. hij wordt niet gepest op school, is niet het lelijke eendje en heeft zelfs succes bij de meisjes, heeft geen bizarre psychologische neigingen, hij is een gewone puber (enkel in een gescheiden gezin) die zijn eigenheid uit via skateboarden. het mekka hiervoor is Paranoid Park, voor de jongeren is het iets mythisch met een niet al te beste reputatie. samen met zijn vriend Jared (want alleen ga je er niet naar toe) neemt hij polshoogte en onmiddellijk is hij verkocht. hij kijkt enkel wat afstandelijk toe aangezien hij zichzelf niet zo'n goeie skater vindt, maar hier voelt hij zich thuis. bij een tweede bezoekje raakt hij aan de praat met een lokale skater. deze ontmoeting brengt helaas een toevallig, ongewild maar verschrikkelijk ongeluk teweeg. de lokale politie start een onderzoek. qua filmstijl doet Paranoid Park veel terug denken aan Elephant. het is traag van opbouw omtrent een ingrijpende gebeurtenis, sommige beelden zijn korrelig en vaak gaat Van Sant over tot slow-motion. deze traagheid kan voor sommige kijkers nefast zijn ook al omdat de clue vrij snel wordt meegegeven. qua acteurs ziiten we ook net zoals in Elephant met nobele, via MySpace gerekruteerde, onbekenden maar is geen minpunt. het verhaal bevat weinig om het lijf maar moet het hebben van zijn door de kijker te puzzelen want niet chronologische structuur en op de een of andere manier geraak je er wel door geïntrigeerd. indien Van Sant de plot veel later zou verklapt hebben was ook dit net zoals Elephant een grote topper voor hem, maar desalniettemin is Paranoid Park bezienswaardige cinema waarbij de aantrekkelijke regie en verhaalstructuur zorgen voor de nodige inleving.

 

3/5