vier games over Hitman werden reeds succesvol door Eidos Interactive de wereld ingestuurd vooraleer Luc Besson door 20Th Century Fox werd aangesteld als producer van de gelijknamige film. Hitman: Codename 47 (2000), Silent Assassin (2002), Contracts (2004) en Blood Money (2005) hebben dus een vervolg op het grote scherm gekregen. normaliter ging Vin Diesel de kaalhoofdige anti-held spelen maar wegens andere filmplannen beperkte hij zich tot uitvoerend producent. misschien het grootste gemis van de film. Hitman is eigenlijk Agent 47 waarbij 47 staat voor de twee laatste cijfers van de barcode die hij op jonge leeftijd getatoeëerd kreeg in de nek. als wezen werd hij opgevist door the agency waarin hij op jeugdige leeftijd getraind werd in alle mogelijke gevechtsporten en zo uitgroeide tot een professionele huurmoordenaar die eender wie het hoekje ombrengt als de prijs maar hoog genoeg is. altijd in stijl en elegante efficiëntie mist hij nooit zijn doelwit en wist hij steevast alle sporen uit. tot ergernis van interpolspecialist Mike Whittier die al jaren jacht maakt op hem. 47's volgende prooi is de Russische president en zijn sluipschutterskwaliteiten missen hun effect niet. wanneer diezelfde president enige tijd later op televisie alle blijk van leven geeft, begint een gevaarlijk kat- en muisspel waarbij the agency zich keert tegen zijn eigen agent en is hij nog steeds niet van Interpol als de Russische geheime dienst vanaf. de film kreunt onder een aantal gebreken. zijn hoofdrolspeler Timothy Olyphant is een te stijve, houterige en afstandelijke huurmoordenaar (Leon is en blijft het prototype) die ongeloofwaardig het kostuum van Hitman aantrekt. tevens ontbreekt hij alle humor (waar blijven die one-liners) alhoewel daar ruimte voor was zeker met de knappe tegenspeelster Olga Kurylenko (man, wat een verschijning) voor hem. maar in plaats van dat het gensters schiet tussen die twee is hun relatie oppervlakkig. het scenario en de dialogen zijn infantiel en zowel de makers als de kijkers weten eigenlijk niet wat er aan de gang is. men heeft vooral afgekeken van xXx (Vin Diesel en Asia Argento worden vervangen door Olyphant en Kurylenko) en The Bourne Identity (tracht op zoveel mogelijk locaties te filmen) maar men vergeet er een samenhangend geheel van te maken. Xavier Gens probeert de film wel mooi te maken wat hem lukt bij de actiescènes en naar verluid stopt hij ook een aantal gamekenmerken in de film maar je hebt vooral het gevoel dat hij amateuristisch en slordig tewerk is gegaan met het grote beschikbare budget. daaruit groeit echter wel een behoorlijk campy gevoel (men gelooft dat men een superhit aan het maken is terwijl alles ongeloofwaardig is) waardoor de film wel eens op de lachspieren durft te werken. Hitman is dus eigenlijk een mishit maar wel een plezante. Hitman wil Leon zijn, de karakters willen hetzelfde imago hebben als uit xXx en het scenario wil evenwaardig zijn met The Bourne Identity maar daarin schiet het leuk overal tekort.

 

2/5